|
|
|
|
"Medewerkers horen op de eerste plaats"
In tijden van personeelsschaarste is het vasthouden van goed personeel makkelijker dan het werven van nieuwe mensen. Toch is de aandacht voor de medewerkers laag. ‘Te laag’, vindt Wim Schuurmans, directeur van Promotivation. ‘Een personeelsadvertentie mag vele duizenden guldens kosten, het jaarlijkse personeelsuitje moet vaak op een koopje.’
‘Het is onvoorstelbaar hoeveel geld bedrijven uitgeven om nieuwe mensen te werven, terwijl tegelijkertijd elk gulden om eigen personeel te motiveren tien keer wordt omgedraaid.’ Wim Schuurmans is directeur en mede-oprichter van Promotivation Business Events in Bladel. Het jonge bedrijf richt zich onder andere op de motivatie van medewerkers.
Schuurmans: ‘Het is een open deur, maar personeel is je kostbaarste bezit. Een organisatie is zo goed als de mensen die er werken. Wanneer iemand vertrekt neemt de directeur die mededeling meestal voetstoots aan zonder écht goed door te vragen. Waarom zegt iemand zijn baan op? Wat zijn de échte redenen?’
Natuurlijk zijn er tientallen goede redenen om van baan te veranderen, maar het gemak waarmee sommige bedrijven personeel laten gaan, verbaast hem. Schuurmans: ‘Wanneer een computer verdwijnt – heel vervelend, maar uiteraard geen echte ramp – is een bedrijf twee weken in rep en roer. Maar als een collega gebeld is door een headhunter en zijn baan opzegt, kan er vaak niet eens een exit gesprek van af.’
Toch is het werven van nieuwe mensen vele malen duurder dan het behouden van degenen die al in het bedrijf werken. ‘Een onderneming geeft makkelijk vele duizenden guldens uit aan advertentiekosten of het huren van externe deskundigen om een vacature te vervullen. Als ik ze dan vraag hoeveel ze over hebben voor een dagje uit met het personeel, gaat het gezicht op zuinig. In de personeelspot zit zestig gulden per persoon en de directie wil dat bedrag dan wel verdubbelen. Ze zien het vaak als verspild geld.’
De organisatie van een evenement voor klanten mag vaak een veelvoud kosten van hetgeen directies voor het eigen personeel over hebben. ‘Ik ben er absoluut voorstander van om klanten in de watten te leggen, maar soms zijn de verhoudingen zoek. Misschien is het slim om wat vaker te denken aan degene die de klant elke dag te woord staat. Dat zou voor de beeldvorming van het bedrijf bij de klant wel eens veel belangrijker kunnen zijn dan een dagje uit. Nieuw personeel vinden is lastig en duur, goed personeel behouden is in deze tijd van personeelsschaarste daarom ook de eerste prioriteit.’
Wim Schuurmans kent veel drukkerijen en andere bedrijven. Waarom doet de een het wel goed en de ander veel minder, is de vraag die hij zichzelf altijd stelt. Productiviteit en motivatie hangen voor Wim Schuurmans nauw met elkaar samen. ‘Logica doet een mens denken, emotie doet hem handelen’, is zijn overtuiging. Binnen kleinere en middelgrote ondernemingen wordt hij vaak geconfronteerd met ongewenste groepsvorming. ‘Groepjes mensen die onderling dikke maatjes zijn en daar een externe vijand goed bij kunnen gebruiken. Al die verschillende eilandjes zijn dodelijk voor de productiviteit in de printshop of drukkerij, waar alles immers staat of valt met een goede samenwerking.’
De directeur is vaker een stoorzender in zijn eigen onderneming dan hij zelf beseft. ‘Het voorbeeld van de graficus die voor zichzelf is begonnen en inmiddels twintig man personeel heeft is bekend. Eigenlijk zou hij nog het liefst aan de drukpers staan, maar dat gaat niet meer. Het ondernemersschap eist zijn tol. De man komt onherroepelijk voor keuzes te staan. Ga ik zo door of stel ik iemand aan die de directietaken van mij overneemt? Als ze dit niet inzien komen ze klem te zitten tussen hun imago en hun identiteit’, weet Schuurmans. ‘Het liefst vult de directeur in makkelijke kleren de inktbak, maar het nette pak moet aan voor een bezoek aan de Rotary, waar een paar goede klanten ook lid van zijn. Op den duur hou je dat niet vol. Als zaken spaak dreigen te lopen inventariseren we vaak op verzoek van de directie de situatie en doen aanbevelingen voor een aanpak. Die aanpak varieert enorm, maar altijd gebruiken we een metafoor om iets boven water te krijgen. Dat kan inderdaad het bekende weekend in de Ardennen zijn, maar ook een dagje paardrijden in een manege leidt soms al tot verrassende resultaten. Zelf geef ik geen trainingen, daar zetten we andere specialisten op.'
Overigens blijft de rol die de directeur zelf speelt niet buiten schot. Bij drukkers en printers is de directeur vaak volledig eigenaar. De zaak is al generaties in de familie. Dat tekent de verhoudingen en bepaalt de cultuur. Wim Schuurmans: ‘Je hebt grofweg drie vormen van communicatie. Je hebt de directeur die als het regent bevelt: volg mij naar die boom die daar staat. De tweede zal omstandig uitleggen dat het verstandig is om naar die boom te lopen omdat je dan wellicht wat minder nat wordt – een heel verhaal met veel details en onzekerheden. De derde zegt kordaat: laten we naar die boom gaan en daar schuilen tot de regen voorbij is. Veel directeuren communiceren op de eerste of de tweede manier, waardoor er in feite geen communicatie plaatsvindt en mensen zich gaan verzetten of niet meer weten waar ze aan toe zijn. De kunst is een goed inzicht in je medewerkers te krijgen. Wie zijn de natuurlijke leiders? Wie wachten af of verstoppen zich? Hoe reageert iemand op een stresssituatie? Daar kom je alleen achter als je een omgeving creëert waarin dit soort vaardigheden van mensen automatisch gevraagd wordt.’
De klant is koning, maar het eigen personeel is daarbij te vaak het kind van de rekening. ‘Bijna alle ondernemingen kennen een goed doortimmerd marketing- en verkoopplan. Als je vraagt naar de personeelsplannen, waarin voor elk individueel personeelslid bijvoorbeeld staat welke opleiding hij of zij komend jaar gaat volgen, krijg je vaak nul op het rekwest.
Schuurmans waakt ervoor werknemers te zien als één grote homogene massa met allemaal identieke behoeften. Integendeel. ‘Iedere medewerker heeft zijn eigen achtergrond en zijn eigen belangen. Voor de een is salaris belangrijk, maar degene die vijf kinderen heeft wil liever drie dagen in de week werken. Dat maatwerk moet je je medewerkers kunnen bieden. In deze bedrijfstak heeft iedereen zijn mond vol van het personaliseren van informatie. Hartstikke goed, maar laten we ook eens kijken naar het personaliseren van de behoeften van onze medewekers. Dat is goed voor hun motivatie en komt uiteindelijk ook de onderneming ten goede.’
Leon van Velzen
[Publicatie: Document manager, september2001]
Wortels in de documentindustrie
Wim Schuurmans (33
jaar) heeft zijn wortels in de grafische en de documentenindustrie. In 1989
verkocht hij de eerste desk top opmaaksystemen in Nederland voor Photon, ooit
ontstaan uit Océ Repro. In feite bestond het systeem uit de eerste, simpele Mac
en een laserprinter. Schuurmans verkastte in 1992 naar AM Nederland in Rijswijk,
een handelshuis dat zich met een breed pakket diensten en machines op de
grafische bedrijfstak richt. Verkopen is een mooi vak, vindt Wim Schuurmans,
maar hij wist ook al snel dat hij dat niet zijn hele leven wilde doen. Hij
stapte midden jaren negentig over naar Polydesign, later onderdeel van Randstad,
dat ingenieurs op projectbasis detacheerde. Hier maakte Schuurmans kennis met
personeelsbeleid in de ruimste zin van het woord. Na een tussenstop bij opnieuw
AM als sales manager, vertrok hij in 1999 naar grafisch handelshuis Blikman &
Sartorius te Gouda waar hij leiding gaf aan de prepress-afdeling. Nadat B&S
overgenomen werd door branchegenoot Mahez uit Amsterdam besloot Wim begin dit
jaar met alle opgedane ervaringen zijn eigen bedrijf te starten: Promotivation
Business Events in het Brabantse Bladel. |
Vragen of opmerkingen naar: redactie§magazijn.nl
© 1998 - 2010 | Uitgeverij Het Nederlands Magazijn bv
|
