|
|
|
|
Eerlijk gezegd ben ik van de oude media. Mooi drukwerk in plaats van een beeldscherm, direct mail die respondeert in plaats van junk mail met lustverhogende pillen en niet-te-missen beurskoersen, een bankafschrift in plaats van inloggen met je mobiele telefoon om je saldo op te vragen. Maar ik ben ook weer niet zo seniel dat ik me de pittige discussies niet kan herinneren tijdens Xplor in Nederland en de Verenigde Staten met het geprinte dagafschrift in de hoofdrol. Deze papieren, maar toch stevige band tussen bank en klant, van nature een gepersonaliseerd document bij uitstek, niet langer als bron van zorg, maar als geniaal marketinginstrument dat mij telkens weer met blijdschap zou vervullen met aanbiedingen van producten en diensten waarvan ik het bestaan niet kende, maar die mijn leven compleet zouden maken. De techniek schreed voort en slechtte de ene bottleneck na de andere. Printers werden sneller, kleur beter betaalbaar en de databases steeds beter op orde. Het wachten was op het legertje marketeers dat deze kostenpost zou omvormen tot juweeltjes van direct marketing. Hoe het u vergaat weet ik niet, maar mijn bank – de Postbank – heeft tijdig ingezien dat deze dwaalleer alleen maar veel geld zou gaan kosten. Midden vorig jaar kwam de aanbieding: geprinte, papieren afschriften blijven gratis, mits niet vaker dan één maal per maand uitgedraaid. Dat betekent dus slechts twaalf potentiële verkoopmomenten in plaats van vijftig, dacht ik naïef. Maar het kan erger. Om onduidelijk redenen worden de afschriften in de tijd at random uitgedraaid. Dat mijn bedrijfje de fiscus maandafschriften moet tonen, of anders per kwartaal cijfers moet laten zien, daar hebben de marketingmeisjes en jongens van de Postbank geen boodschap aan. Het is zelfs teveel gevraagd om per 31 december het jaar af te sluiten. Het afschrift loopt van medio december tot medio januari. Dat zal nodig zijn om piekbelasting op de printstraten te voorkomen, want als iedereen een maandafschrift op het einde van de maand wil, wordt de besparing alsnog een dure grap. ‘Nee, meneer, daar kunnen we niet aan beginnen’. Ik weet het. Ik moet natuurlijk een gammel softwarepakket aanschaffen en dat koppelen aan het volstrekt verouderde Girotel Zakelijk van de Postbank. In afwachting van betere oplossingen print mijn boekhouder elke week de afschriften en zoekt daar de facturen bij. Lopen al die medewerkers van de Postbank eigenlijk in zo’n blauw leeuwenpak of is er iemand in dit circus ook nog normaal aan het werk? Hoe zat dat ook alweer met die geprinte documenten als ideaal marketinginstrument? Leon van Velzen (Publicatie: Document Manager, mei 2006)
|
Vragen of opmerkingen naar: redactie§magazijn.nl
© 1998 - 2010 | Uitgeverij Het Nederlands Magazijn bv
|
