Voorjaarsflirt

 

  

Omhoog


   Opbloeiende romance in de lente

Debatteren met de kaarten tegen de borst, levert interessante statements op, maar niet altijd vuurwerk. Xerox organiseerde op 4 april, de eerste ochtend van Ipex, ‘In the Balance’ en nodigde onder andere Heidelberg-topman Bernhard Schreier uit. Hoffelijkheid van Anne Mulcahy van Xerox of het begin van iets moois op een vroege lentedag?

Kent iemand nog Pierre Danon? En wie was ook al weer Hartmut Mehdorn? Waar zijn ze gebleven, de kemphanen van weleer die eind vorige eeuw op ramkoers lagen? De tengere Franse topman van Xerox die aan de vooravond van drupa 2000 aankondigde Heidelberg binnen drie jaar van de nummer één plaats te stoten. En aan de andere kant van de frontlinie de compacte Duitse aanvoerder van Heidelberg die zich graag liet fotograferen terwijl hij een (stenen) stier bij de horens pakte. Zij namen elkaar telkens de maat met als inzet de twee oudste vragen op de apenrots: wie heeft en wie wordt de grootste?

De namen van Danon en Mehdorn gonsden voor wie het horen wilde in de immense hal ‘The Forum’ op het Ipex-beursterrein te Birmingham. Hier sponsorde Xerox op de dag dat de grootste grafische vakbeurs van dit jaar de deuren opende een discussiebijeenkomst onder het motto ‘In the Balance’. Xerox onthaalde de tweeduizend gasten op een evenement dat uitblonk door professionaliteit, een strakke regie en grootschaligheid, maar waarin het panel niet echt wilde vonken.

De tijden van Danon en Mehdorn zijn voltooid verleden tijd. Xerox kreeg met Anne M. Mulcahy een chairman die volgens het gezaghebbende Amerikaanse financiële weekblad Barron’s behoort tot ’s werelds beste ceo’s. Zij dichtte boekhoudkundige en financiële gaten, wist uit de krachtige R&D-machine van Xerox onder andere de iGen3 te lanceren en zorgde naast groei voor rust in de organisatie. Xerox heeft een duidelijke focus met drie kernactiviteiten Technology, Document Management en Consulting Services. De tijden dat het bedrijf het nodig vond een eigen offsetdrukpers op de markt te brengen – onder de bijna Orwelliaanse naam: Pax DI van de gelegenheidscombinatie Presstek, Adast en Xerox - zijn onder Mulcahy voorgoed voorbij.

En hoe zit het haar evenknie bij Heidelberg Druckmachinen, Bernhard Schreier, ook al voorzitter en ceo? Schreier klom door de rangen van de Duitse persenbouwer om uiteindelijk - wellicht tot zijn eigen verrassing op de stoel van Mehdorn te belanden. De licht megalomane Mehdorn werd in zijn ambities niet geremd door economische belemmeringen. Integendeel: aan niets was gebrek – aan geld wel het minst. Hij realiseerde de beursgang van Heidelberg en formuleerde met deze dikke zak geld op de bank de strategische doelen. Heidelberg zou moeten excelleren in de complete grafische werkstroom: van prepress tot en met afwerken; uiteraard volledig onder eigen label. Daarbij was de wereldmarkt voor alleen vellenpersen te klein: krantenpersen, heatset, flexo – alles vond een plaatsje in de ruime Heidelberg-winkel. Minder daadkrachtig stapte de onderneming in de markt voor digitaal drukken met gekochte techniek van de Kodak Imaging Divisie die de markt de monochrome Digimaster en de kleuren NexPress bracht.

Schoon schip maken in de augiasstal van Mehdorn bleek uiteindelijk de belangrijkste strategische opgave voor Schreier te worden. Met de geldpot krompen de ambities om uit te komen op de onvermijdelijke constatering dat Heidelberg al zijn bronnen en ingenieurs gaat inzetten op de vellenoffsetmarkt. Zelfs van de Digital Imaging-techniek waarbij de drukplaten direct op de pers worden belicht nam het bedrijf tot algehele opluchting van alle werktuigbouwkundige ingenieurs eindelijk afscheid.

De totale uitstap uit alle digitale druktechnieken van Heidelberg is wellicht een van spectaculairste, misschien verstandigste en zeker opmerkelijkste beslissingen waar de mondiale grafische markt de afgelopen jaren mee geconfronteerd werd. Der Mannschaft kon het eenvoudig niet langer bolwerken. Het was een van de heldere uitspraken van Schreier tijdens het debat. “We zouden wel meer grafische en printmarkten willen bestrijken, maar het ontbreekt ons aan de financiële middelen om die doelen vast te houden.”

Schreier had er geen enkele moeite mee om in te stemmen met de constatering van discussieleider Jeremy Paxman dat de double digit groei toch vooral zal komen van printtechnieken en dan vooral die in kleur. Zo is het en niet anders, vond Schreier. Maar ja, je kunt niet in alles goed zijn. Tegelijkertijd voegde hij er wel aan toe dat niemand de fout moet maken alle drukwerk in één mandje te stoppen. “De drukwerkmarkt bestaat niet. Bepaalde producten krijgen het moeilijk, want hoe lang drukken we nog telefoonboeken, maar andere markten zoals die voor verpakkingen gaan een stevige groei tegemoet.”

Anne Mulcahy bezondigde zich niet aan leedvermaak over de terugtocht van Heidelberg. Sterker nog: wie niet beter wist zou zeggen dat hier de top van twee bedrijven bezig is die zich zeer goed realiseren dat na de afmars van Heidelberg aan het digitale front en de focus van Xerox op diezelfde markt er prachtige dingen samen te doen zijn. Zeker als er bedrijven zoals Kodak en HP klaar staan om de rol van nieuwe gemeenschappelijke vijand over te nemen.

Een kleine, maar wellicht veelbetekende aankondiging is dat Xerox op de Ipex-stand een workflowoplossing demonstreerde die het grafische bedrijven gemakkelijker maakt om drukwerkopdrachten in een hybride werkstroom te produceren. “Pas op het allerlaatste moment kunnen drukkers kiezen voor productie door een offsetpers via de aansturing van een CTP systeem, of productie direct door een digitale kleuren, of monochrome pers. Deze workflow-oplossing is het directe resultaat van de afstemming tussen de Xerox FreeFlow en Heidelberg’s Prinect workflow-architectuur.” Waarvan acte. Het zijn wellicht de eerste vrijages die vooruit lopen op de verloving van Mulcahy en Schreier. Beide ondernemingen zijn stabiel en sterk genoeg om op eigen kracht verder te gaan, maar ze vullen elkaar nu op technisch gebied wonderwel aan.

En voor wie het echt weten wil. De loopbaan van Pierre Danon verliep niet helemaal volgens plan. Na Xerox stapte hij over naar de snelle telecomwereld om mobiele telefoontjes en daarna breedband te verkopen bij British Telecom in Groot-Brittannië. Een voortijdige aankondiging dat hij in dienst zou zijn getreden bij de Accor-hotel groep, leidde tot een overhaast vertrek bij de adviseurs van Capgemini in Frankrijk, waarna Danon onderdak vond bij adviesbureau JP Morgan in Parijs. Helmut Mehdorn begon na Heidelberg bij de Duitse Spoorwegen en is alweer een paar jaar bezig met de taaie klus om de Deutsche Bundesbahn te privatiseren, terwijl de treinen op tijd moeten blijven rijden.

 De vijandigheid van weleer tussen Xerox en Heidelberg is omgeslagen in een voorzichtige flirt, zo bleek tijdens ‘In the Balance’, alleen moet er nog een manier bedacht worden om het de ouders te vertellen. Het is afwachten of voor de volgende Ipex Mulcahy en Schreier voor het grafische altaar staan, maar als het zover is hoeft niemand zich daar over te verbazen.

 Leon van Velzen 

(Publicatie: Document Manager, mei 2006) 

Een verkorte, Engelstalige versie van dit artikel is ook te vinden op www.doclands.com.

 

´In The Balance op Ipex´
 

In een open forum op Ipex 2006 trad Xerox op 4 april op als gastheer voor een panel dat de kansen en uitdagingen van de grafimediabranche en de grafische communicatie belichtte. In debat met Anne Mulcahy gingen Bernhard Schreier, Chairman en ceo van Heidelberger Druckmaschinen, Barry Hibbert, ceo van de Polestar Group, één van Europa's toonaangevende zelfstandige grafimediabedrijven en Edward Carr, business affairs redacteur van The Economist. De forumdiscussie werd geleid door auteur en televisiepresentator Jeremy Paxman.


 

Vragen of opmerkingen naar: redactie§magazijn.nl
© 1998 - 2010 |  Uitgeverij Het Nederlands Magazijn bv
Laatst bijgewerkt:
22 juni 2010
Al het gepubliceerde werk op deze website valt onder de spelregels van creative commons.