|
|
Uniek boek over levende en verdwenen Haagse graficiOver Lood, Ossegal & Drukkersverdriet Leon van Velzen schreef een opmerkelijk boek. Over dappere en maffe drukkers. Over opmerkelijke technische ontwikkelingen, harde sociale conflicten en vindingrijke werkgevers. Over verraad tijdens de Tweede Wereldoorlog, liederlijk gedrag en heldenmoed. Vergeten geschiedenissen komen boven tafel. Grafische kopstukken tot leven. Fokko
Tamminga van drukkerij ANDO
lithografeerde en drukte de 240 pagina’s volgens de hoogste grafische eisen.
Ad
Molier van binderij Molier verzorgde de afwerking van het boek op
een klassieke manier.
Bau
Winkel tekende voor de opmerkelijke typografie.
Peter
van Dam en Mieke Hubeek
verzorgden het bronnenonderzoek. De motor achter de bloei van de grafische bedrijfstak vormden de nationale en provinciale overheden. Toen deze hun diensten privatiseerden, betekende dat uiteindelijk de nekslag voor de Haagse bedrijven in de binnenstad. Maar er was meer. In de jaren zestig van de vorige eeuw tekende de gemeente Den Haag de contouren van een vernieuwde stad. Wegen gaan dwars door oude woonwijken. Woonhuizen en bedrijfspanden moeten daarvoor plat. Ook buurtbewoners nemen steeds minder genoegen met die lawaaiige drukpersen die midden in de woonwijken aan de andere kant van de dunne muur staan te draaien. De aan- en afvoer van grondstoffen zoals bijvoorbeeld papier loopt in de jaren zeventig steeds vaker vast in het snel groeiende verkeer. Geen drukpers kan meer verplaatst worden zonder de hulp van een hoogwerker. Den Haag
kende veel familiebedrijven
die in de jaren zestig een eerbiedwaardige
geschiedenis achter de rug hebben. Drukkersfamilies hoorden in vroegere jaren
tot de gegoede burgerij. De oprichter van de drukkerij zorgde door zuinig beleid
en het opnieuw investeren van familiekapitaal voor een gestage bron van
inkomsten. Tegelijkertijd zorgde deze handelwijze voor een traditionele manier
van bedrijfsfinanciering. Op het moment dat drukkers en binders de huisvesting
in de binnenstad voelen knellen en de verkrotte woonhuizen moeten worden
ingeruild voor een modern pand op een industrieterrein is de financiering van
dergelijke plannen nauwelijks rond te krijgen. De broodnodige investeringen in nieuwe techniek zijn psychisch door deze leiders nauwelijks op te brengen. Zij zijn groot geworden met loodzetsel en boekdruk en weigeren in te zien dat er nieuwe en vooral snellere technieken op komst zijn. Kenmerken de naoorlogse jaren zich door schaarste en door het opnieuw bouwen, eind jaren vijftig zet een stevige groei in. Gedurende de jaren zestig groeien Haagse bedrijven naar hun maximale personeelssterkte. In de jaren ’70 - ’80 is het de omschakeling van lood naar offset die als een zeis langs de bedrijven gaat. Nog moe van die slag wordt in de jaren ’80 -’90 een andere visie op de markt geëist. Niet meer afwachten, maar agressief klanten binnenhalen. Veel Haagse grafische bedrijven leggen in de ruim vijftig jaar die verstreken sinds de Tweede Wereldoorlog het loodje. Namen van bedrijven die niet kapot konden: Blommendaal, Trio, Esveha, Mouton, Lankhout-Immig, Semper Avanti, Mortelmans, Smulders, Belinfante, Cevado, Ten Hagen, Dijkman, De Haagse Drukkerij, Levisson, Nijgh-offset, Roepers, La Riviere Voorhoeve en niet te vergeten de Zuid-Hollandsche Drukkerij. Namen die onder grafici, zeker onder de grafici in Den Haag, veel herinneringen losmaken en die, ondanks dat ze ergens in de geschiedenis schipbreuk leden, het verdienen om bewaard te blijven. Medio 1998, bij het 750 jarig bestaan van de stad Den Haag verscheen een levendig boek over de geschiedenis van de grafische bedrijfstak. Vergeten geschiedenissen kwamen boven tafel. Dat maakt het boek niet alleen interessant voor de grafische bedrijfstak, maar voor iedereen die belangstelling heeft voor Den Haag. Over Lood, Ossegal en Drukkersverdriet is uitverkocht en alleen nog antiquarisch verkrijgbaar. |
Vragen of opmerkingen naar: redactie§magazijn.nl
© 1998 - 2010 | Uitgeverij Het Nederlands Magazijn bv
|